تست چکش اشمیت

آزمایش استاندارد برجهندگی بتن سخت شده یا تست چکش اشمیت با کد ASTM C805 به عنوان یکی از انواع تست های درجا و غیر مخرب بتن است که برای اولین بار در سال ۱۹۷۵ توسط ارنست اشمیت ارائه شد و در سال ۱۹۷۹ پذیرفته شد. این تست برای آزمون کیفیت بتن سطح در سازه های بتنی و ارزیابی مقاومت سازه به کار می رود و به نام های چکش بازتاب، چکش ضربه آب، چکش سوئیسی، چکش ارتجاعی یا آزمایش سنجش سختی نیز شناخته می شود. در این آزمون ”عدد پس جهندگی“ که به مقاومت ملات بتن بدون سنگدانه های درشت نزدیک سطح بستگی دارد، اندازه گیری می شود.
چکش اشمیت یکی از رایج ترین و پرمصرف ترین ابزارهای ضربه زنی است، که در صورت استفاده صحیح می تواند وسیله ای با ارزش باشد. اما بی دقتی و استفاده بدون تشخیص پارامترهای مؤثر می تواند به روشی سریع و کم هزینه و غیر مخرب هم در آزمایشگاه و هم در محل می باشد.به هنگام استفاده از این روش محدودیت های آن باید شناخته شده باشد و به هنگام کاربرد باید مدنظر قرار گیرد. این روش را نمی توان به عنوان جایگزین آزمایش فشاری استاندارد استفاده نمود بلکه روشی  در جهت تعیین یکنواختی بتن در سازه و یا مقایسه تغییر کیفیت بتن در نقاط مختلف یک سازه است. تقریب مقاومت بتن با چکش ارتجاعی با دقتی در حدود (۱۵ تا ۲۰)± درصد آن هم برای بتن هایی که تحت شرایط یکسان عمل آوری و آزمایش می شوند امکان پذیر است. چکش باید همواره عمود بر سطح آزمایش شود، همچنین این وضعیت چکش نسبت به افق روی عدد برجهندگی اثر می گذارد، این امر به دلیل اثر جاذبه روی حرکت جرم می تواند منجر به نتایج نادرستی گردد.

استفاده از روش تست چکش اشمیت برای اندازه گیری مقاومت بتن بسیار سریع و آسان است اما عوامل بسیاری وجود دارند که می توانند اثرات منفی در مقدار مقاومت اندازه گیری شده داشته باشد و لازم است در نظر گرفته شوند. رطوبت نمونه ها، سن و اندازه آنها و دانه های سنگی زبر و خشن از این دسته عوامل می باشند.
این روش آزمایش معمول ترین و ساده ترین روش برای ارزیابی کیفیت بتن می باشد که شامل ارزیابی سختی سطح بتن توسط یک دستگاه کوچک دستی می باشد. البته نوع الکترونیکی این دستگاه (با ثبت کننده دیجیتالی) نیز در دسترس قرار گرفته است.

این آزمایش بر این اساس است که برگشت یک جسم الاستیک بستگی به سختی سطحی دارد که جرم با آن برخورد می کند. در چکش اشمیت جرمی متصل شده به فنر وجود دارد که با کشیدن فنر تا نقطه مشخصی مقدار انرژی ثابتی به آن داده می شود این کار با فشار دادن چکش به سطح صاف بتن انجام می شود. بعد از آزاد کردن ، جرم تحت اثر بازتاب میله چکش قرار می گیرد و مسافتی که توسط جرم طی می شود، بر حسب درصدی از انبساط اولیه فنر بیان می شود که عدد بازتاب نامیده می شود. این مقدار توسط یک نشانه که در طول یک مقیاس مدرج است حرکت می کند نشان داده می شود. عدد بازتاب یک اندازه مطلق است چون به انرژی ذخیره شده در فنر و به اندازه جرم وابسته می باشد. مطالعات نشان داده است که سختی نمونه های بتنی با مقاومت تک محوری و مدول کشسانی آنها در ارتباط است. در واقع سختی یکی از مفاهیم رایج است که برای توصیف رفتاری انواع بتن ها به کار می رود.

تست چکش اشمیت
5 (100%) 2 vote[s]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت

با ما آنلاین گفتگو کنید

+۹۸-۹۱۰۴۹۷۷۸۷۱