تست بتن

تعیین مقاومت واقعی بتن در سازه از اهمیت خاصی برخوردار است که تا کنون روش های متعددی اعم از روش های غیرمخرب و روش های مخرب که به طور مستقیم یا غیر مستقیم در ارزیابی مقاومت بتن به کار گرفته می شوند، جهت تخمین مقاومت بتن در سازه ابداع شده است.
مقاومت بتن یکی از فاکتورهای کلیدی در ارزیابی و کنترل کیفیت اعضای سازه هایی می باشد که به وسیله آزمایش مقاومت فشاری نمونه های استاندارد تعیین می گردد؛ هرچند ممکن است این نمونه ها معرف مشخصات و خصوصیات واقعی بتن در محل نباشد. از آنجایی که این نمونه ها معمولاً در سنین ۹ و ۱۲ روز آزمایش می شوند، آگاهی یافتن از مشکلات بتن بکار رفته با تأخیر همراه بوده و امکان تکرار آزمایش نیز وجود ندارد. امروزه تعیین مقاومت بتن در محل بدلیل تخمین واقع گرایانه تر مقاومت بتن مورد توجه قرار گرفته است لذا لزوم انجام تست بتن در این موارد احساس می شود.

لزوم انجام تست بتن در محل سرویس دهی

طی سالیان اخیر، انجام آزمایش های در محل برای ارزیابی سازه ای بتنی از اهمیت قابل توجهی برخوردار شده اند. مقاومت، دوام ، همگنی و بسیاری دیگر از خصوصیات بتن سخت شده توسط این روش ها، قابل بررسی و اندازه گیری است.
آزمایش نمونه استاندارد، مقاومت موجود در عضو سازه ای را بدست نمی دهد زیرا در آن اثر انتقال، تراکم و عمل آوری بتن با وضع موجود در سازه متفاوت است.
در میان مهندسین سازه این آگاهی رو به افزایش است که نمونه ای مکعبی یا استوانه ای نمی توانند به طور واقعی بیانگر مقاومت بتن به کار برده شده در سازه باشد. عوامل متعدد می توانند در این خصوص مؤثر باشند که از جمله آن ها می توان به نحوه انتخاب نمونه ها از کل مجموعه، تفاوت در نوع تراکم، اختلاف در عمل آوری و نحوه اجرا در محل کارگاه را می توان نام برد. به همین دلیل تمایل به انجام تست بتن و آزمایش بتن در محل با استفاده از روش هایی که غیر مخرب و یا باعث خرابی محدودی می شوند روز به روز بیشتر می شود.
در بعضی موارد نیز ممکن است اطلاعات لازم در مورد یک سازه ساخته شده موجود نباشد یا اینکه اطلاعات موجود بنا بر دلایلی مورد تردید واقع شوند و یا برای بررسی علل خرابی یک ساختمان بعد از خرابی آن نیاز به اندازه گیری مقاومت بتن باشد. در همه ی این موارد آزمایش های در محل مورد نیاز می باشد . همچنین آتش سوزی و آسیب دیدگی و در نتیجه کاهش مقاومت بتن، عدم تطابق مقاومت نمونه های استاندارد در مقایسه با مقاومت مورد نظر یا مقاومت طرح و اجرای نامطلوب سازه، از جمله مواردی می باشد که تعیین مقاومت بتن در سازه را اجتنباب ناپذیر می سازد. علاوه بر این مقاومت بتن برای تصمیم گیری در انجام تقویت و مقاوم سازی و تعمیر بسیار ضروری است و تغییر در نوع بهره برداری نیز از جمله مواردی می باشد که نیاز به تعیین مقاومت بتن در سازه را ضروری می سازد.

انواع روش های تست بتن

تست های بتن جهت تعیین و تخمین مقاومت فشاری بتن به دو صورت غیر مخرب (NDT ) و مخرب (DT) انجام می پذیرد.

آزمایش های غیر مخرب بتن

از طریق آزمایش های غیر مخرب بتن (NDT) می توان مقاومت عضو سازه ای و تغییرات در خواص مصالح نسبت به زمان، با تکرار آزمایشات بر روی عضو بدون برجا گذاری اثر تخریب در سازه بدست آورد. امروزه، تست های غیر مخرب بتن رواج زیادی برای ارزیابی مقاومت بتن، قبل از NDT مخرب بتن به نام انجام هرگونه فرآیند ترمیمی بر روی سازه ها یافته اند.
تست های غیر مخرب بتن، امکان ارزیابی مقاومت درجای سازه های RCC را با اهداف مختلف زیر فراهم می آورند:
– کنترل کیفی سازه هایی که اخیراً ساخته شده اند یا در حال ساخت هستند.
-کنترل عملکرد سازه ی موجود
-بررسی سازه وقتی نیاز به مقاوم سازی به علت قدمت یا تغییر کاربری آن دارد.
– ارزیابی مقاومت پسماند سازه به هنگامی که بخش قابل ملاحظه ای از مقاومت سازه به علت سن زیاد، فرسایش، خوردگی و همچنین بلایای طبیعی یا قصور انسانی اعم از زلزله، آتش سوزی، گردباد از دست رفته است.

البته از آنجایی که تعیین مقاومت مستلزم ایجاد تنش های تخریبی می باشد، لذا واضح است که روش غیر مخرب نمی تواند به طور مستقیم مقاومت بتن را تعیین نماید و این کار باید توسط منحنی های کالیبره برای هر نوع بتن مورد استفاده قرار گیرد. از میان روش های غیر مخرب می توان به روش چکش ارتجاعی ، روش سرعت امواج التراسونیک و تست هافسل اشاره نمود.

 تست چکش اشمیت

تست چکش ارتجاعی یا چکش اشمیت به عنوان یکی از انواع تست های درجا و غیر مخرب بتن جهت تعیین مقاومت بتن و یا کیفیت بتن سطح است که برای اولین بار در سال ۱۹۷۵ توسط ارنست اشمیت ارائه شد و به همین علت به تست چکش اشمیت شناخته شده است.

آزمایش براساس این اصل است که بازتاب یک جرم ارتجاعی به سختی سطح در مقابل جرمی که به آن برخورد می کند وابسته است. در چکش اشمیت جرمی متصل شده به فنر وجود دارد که با کشیدن فنر تا نقطه مشخصی مقدار انرژی ثابتی به آن داده می شود. این کار با فشار دادن چکش به سطح صاف بتن انجام می شود. بعد از آزاد کردن ، جرم تحت اثر بازتاب میله چکش قرار می گیرد و مسافتی که توسط جرم طی می شود بر حسب درصدی از انبساط اولیه فنر بیان می شود و عدد بازتاب نامیده می شود این مقدار توسط یک نشانه که در طول یک مقیاس مدرج است حرکت می کند نشان داده می شود. عدد بازتاب یک اندازه مطلق است چون به انرژی ذخیره شده در فنر و به اندازه جرم وابسته می باشد. مطالعات نشان داده است که سختی نمونه های بتنی با مقاومت تک محوری و مدول کشسانی آنها در ارتباط است. در واقع سختی یکی از مفاهیم رایج است که برای توصیف رفتاری انواع بتن ها به کار می رود . سختی تابعی از عوامل ذاتی چون نوع کانی ها، ابعاد دانه ها، چسبندگی مرزی کانی ها، مقاومت و رفتار الاستیک و پلاستیک بتن می باشد. ترکیب و اندرکنش این عوامل تعیین کننده سختی یک نمونه بتنی است.

تست بتن
5 (100%) 2 vote[s]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت

با ما آنلاین گفتگو کنید

+۹۸-۹۱۰۴۹۷۷۸۷۱